نویسنده : مهدی ملک - ساعت ٧:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/۱٤
 

سلام بر همه دوستان خوبم.

به جای مقدمه...............

همه ما در زندگی به دنبال هدفی هستيم که کمال رسيدن به آن را خوشبختی می دانيم.

اما به اعتقاد من اين سرنوشت سر به مهر است که بر ما تحميل می شود.در مقابل برخی چيزها که دوست نداريم مقاومت می کنيم مثل پيری يا مرگ اما دير يا زود عصيان ما به شکست ختم می شود و ديگر مسائل چون عشق و...شعر ! هم خواسته يا ناخواسته بر ما تحميل می شود...کدام يک از عشاق نامدار تاريخ را می شناسيد که ابتدا معشوقش را انتخاب کند و بعد بر او دل بندد ؟!...

بگذريم ...با دردواره ای از نصرت رحمانی دلتنگی های خود را آغاز می کنم.

......اميد بی ثمران در ته نگاهش بود !

            چه گفت ؟

                           هيچ............!

                   و هيچش مرا سوخت

                                                  سوخت...آبم کرد.

                     حريق باد ..

                                    حريق هيچی و پوچی و بی هدفی

                                                                                  تشنه سرابم کرد !؟

                                 هنوز می سوزم

                                                         هنوز...........

                                                                           هنوز.....!